Erkenning – De eerste stap naar innerlijke vrede

Leestijd: 3 minuten

Het erkennen van een ‘probleem’ draagt een bepaalde lading met zich mee. Ergens willen we het helemaal niet erkennen wanneer het niet goed met ons gaat. We geven de voorkeur aan vreugde en positiviteit in plaats van kwetsbaarheid, dus hijsen we ons schild omhoog en gaan we door. Ruimte geven aan gevoelens zoals pijn en verdriet doen we meestal pas als we echt niet anders meer kunnen. Soms proberen we deze gevoelens te ontkennen, te negeren of eindeloos te ‘repareren’ zonder dat er ooit een stadium is geweest waarin je erkenning en acceptatie hebt gevoeld. Iets zal dan nooit in z’n totaliteit verwerkt kunnen worden, waardoor het steeds weer de kop op steekt.

Simpel gezegd begint een helingsproces van bijvoorbeeld een trauma of een overtuiging begint erkenning, gevolgd door acceptatie en eindigend met doorvoelen, loslaten en opgelucht ademhalen. Je innerlijke bagage is dan opgeruimd en je hebt ruimte gecreëerd iets nieuws. Het liefst slaan we het begin over en zoeken we bij ongewenste gevoelens gelijk naar een kant-en-klare, praktische oplossing. We blijven het liefst in ons hoofd, waar we veilig denken te zijn. Dit resulteert in een disbalans tussen je hart en je lichaam (lees dit artikel over hoe je je hoofd en hart in balans kunt brengen).

Erkennen is zoals uit de kast komen. Het is een officieel moment in het hier-en-nu waarin je toegeeft aan gevoelens die je lang hebt weten weg te drukken. Hoewel het misschien lijkt alsof erkenning voor anderen bedoeld is, is het nog het meest bedoeld voor jezelf. Je komt uit een staat van (lange) ontkenning. Misschien ben je bang voor afwijzing, voor de mening van anderen of voor de onzekerheid die er ligt te wachten zodra je iets ‘officieel’ uitspreekt. Soms ben je nog het meest angstig voor het überhaupt voelen van de pijn. Ondanks dat ons brein niet zit te wachten op onzekere situaties, is het doorvoelen van je emoties en de erkenning ervan een belangrijke stap die liever niet overgeslagen dient te worden. In feite is het een moment waarop je eerlijk bent naar jezelf. Je laat zien dat je ondanks de moeilijkheid ervan, klaar bent om dit deel in jezelf te helen. Een pure blijk van zelfliefde.

If you can recognize illusion as illusion, it dissolves. The recognition of illusion is also its ending. Its survival depends on your mistaking it for reality.

-Eckhart Tolle

Holistische visie op erkenning

Zoals met alles bestaan concepten uit meerdere lagen. Ook erkenning kun je vanuit holistisch perspectief benaderen. Neem eens een situatie waarbij je perspectief plotseling compleet veranderde. Een actueel voorbeeld is het kijken van een belangrijke voetbalwedstrijd, waarin een speler op het veld plotseling onwel wordt en gereanimeerd moet worden. Je perspectief verschuift binnen een seconde van richting en deze voetbalwedstrijd blijkt eigenlijk helemaal niet zo belangrijk meer te zijn. Als je deze speler op op mentaal niveau had verteld dat hij vandaag van zijn dag moest genieten omdat het morgen misschien over is, zal hij het wellicht niet zo serieus hebben genomen. Daar was deze kritieke (en lichamelijke) situatie voor nodig om dat teweeg te brengen.

Het is dus meestal onvoldoende om erkenning alleen op mentaal niveau proberen te benaderen. Het denken van ‘Ik voel me verdrietig en het mag er zijn’ is meestal niet genoeg. Het vergt lichamelijke en emotionele betrokkenheid, door bijvoorbeeld je emotie ook echt in je lichaam te voelen en te erkennen. Hoe voel je je bijvoorbeeld op het moment dat jij je emotioneel ontlaad? Dat lucht meestal op, omdat je het hebt vastgehouden in je lichaam. Zo kunnen je heupen en je onderrug snel vastzitten vanwege gestagneerde emoties en gevoelens uit het verleden. Ook op spiritueel en energetisch vlak zijn vroegere ervaringen opgeslagen in je energieveld. Dat is de reden waarom sommige mensen zich na een op het cognitief gebaseerd hulpverleningstraject nog steeds incompleet voelen, alsof er slechts aan de buitenste lagen is gesleuteld. Als jij je goed voelt bij cognitieve gedragstherapie, kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om ook een energetisch therapeut te bezoeken en wekelijks naar de fysiotherapeut te gaan. Zo werk je aan erkenning vanuit je verschillende (diepe) lagen.

De keuze maken naar bevrijding

Deze eerste stap van herstel is iets wat alleen jij voor jezelf kunt besluiten. Kun je je volledig overgeven aan het erkennen en accepteren van wat je voelt en ervaart? De keuze is aan jou. Deze realiteit kan soms confronterend en hard aanvoelen. Als er iemand is die ons inspireert over het altijd hebben van een keuze, dan is het Edith Eva Eger wel. (o.a. bekend van haar boek: ‘De Keuze‘. Deze vrouw inspireert de wereld met haar levenslust en positieve kijk op de wereld als Auschwitz overlever. Soms hebben we wat langer nodig, soms is het nog niet de ‘divine timing’ en soms krijgen we te maken met situaties die ons ietwat forceren om ergens erkenning aan te geven. Voel altijd vanuit je hart bij jezelf of jij er op dit moment open voor staat. Ben je er klaar voor om dit helingspad te bewandelen met werkelijke bevrijding in het vizier? Nu is altijd het moment, want nu is alles wat er is.

Erkenning is de eerste stap richting vrijheid. Sta jezelf toe je kwetsbaarheid te omarmen en jezelf met liefde te erkennen. Alles wat je voelt en alles wat je denkt mag er zonder oordeel zijn. Bad jezelf in het idee van volledige overgave aan wat was, wat is en wat ooit zal zijn.

Share This